Labels

Showing posts with label Malayalam News. Show all posts
Showing posts with label Malayalam News. Show all posts

6.23.2020

ജലമൃഗം

ജലമൃഗം
_______________________

വിശപ്പിന്‍റെ വിപ്ലവം
മൂർദ്ധാവിൽ ചുംബിക്കുമ്പോള്‍
നീയൊരു അനുസരണയുള്ള മത്സ്യമാകുന്നു .
ശ്വാസവേഗങ്ങളിൽ വേദന കൊളുത്തി
ചുവന്ന ചെകിളകൾ പിടക്കുമ്പോൾ
ഇരയുടെ ദൈവത്തെയും ഓർക്കുന്നു.
കുറിയ ചിറകുകൾ വീശിത്തുഴഞ്ഞ്
നീ പോയ വഴികളന്നേരം മാഞ്ഞുപോകുന്നു.
ശിശിരാകാശത്തിനു കീഴെ നീലജലം,
നിന്‍റെ നിഴലുകൾ നീന്തിയ വീട്.
വിശപ്പിന്‍റെ ദൈവങ്ങളാകാൻ വളരുന്ന
നിന്‍റെയാ ,
ചുവന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ ചിതറിനീന്തുന്ന
ജലോദ്യാനം!
സ്വാതന്ത്ര്യം
അതിന്‍റെ വല നീട്ടിയെറിഞ്ഞു,
കൊതുകു കൂത്താടികൾ ചോർന്നു പോം
കണ്ണികൾ
കൈകോർത്തു നിന്നു
ദർവീശുക്കളുടെ നൃത്തം പോലെ
ആകാശത്തിനും ഭൂമിക്കുമിടയിലെ വായുവിൽ
പറക്കുന്നൊരാ നേരത്ത്,
ചടുലവും പിന്നെ ശാന്തവുമായി നീ പിടയുന്നു
ജീവനെ ദാഹിക്കുമ്പോൾ
നാമിരുവർക്കും തമ്മിലെന്തെന്ന്
കണ്ണടച്ചു മൗനത്തിലാഴുന്നു,
വിശപ്പുകൾ വിരുന്നുകള്‍ .
ചുവപ്പിന്‍റെ പതാക പാറുന്ന
മരിച്ചകണ്ണുകളുമായി
കൊടിമരംപോലൊരു ചൂണ്ടയുടെ
ഏകാന്തതയില്‍
നീ പിടഞ്ഞാടുന്നു .
വിശപ്പുകള്‍ കൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്യൂ
മരണം കൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്യൂ ,
എന്നുള്ളതാണീ ജീവിതം.
തുറന്ന കണ്ണുകൾ,
തുറന്നടയാത്ത ചെകിളച്ചുണ്ടുകൾ
ശ്വാസത്തിന്‍ ,
ആരോഹണങ്ങള്‍ അവരോഹണങ്ങള്‍
ഇടയില്‍ മരിച്ചുപോകുന്ന നീ,
നിന്‍റെ നിഴലുകള്‍,നിദ്രകള്‍.
തടാകത്തില്‍ പ്രഭാതവെളിച്ചം വീഴവേ
പുതുതായ് വെളിപ്പെടുന്നു ,
രണ്ടുമീനുകളുടെ പുള്ളികള്‍ !
നീയോ ,ഒരു തൂവല്‍ പൊഴിയുന്ന പോലെ
ഒരിലയൂര്‍ന്ന പോലെ
നിശബ്ദമാകുന്നെന്നു പറയൂ
മൌനമാണെന്നു പറയൂ
മരിച്ചുപോയെന്നു പറയൂ ......
ഓഹ് !
ഇപ്പോൾ,
ഭാഷയില്ലാത്ത നീലമത്സ്യമായ് നീ
ആരോ വേട്ടയാടിപ്പിടിച്ച ,
ജലമൃഗമായ് നീ !
_______________________

3.18.2019

ബോധത്തിന്റെ അഞ്ചാറ് അല്ലികള്‍


(ഒന്ന്)
മെലിഞ്ഞു പോയ പൂക്കളില്‍
മഞ്ഞിച്ച ചിറകുകളുമായി 
ഒരു ശലഭം വിശ്രമിക്കുന്നു
തുന്നാനാകാതെ കീറിപ്പോയ ഒരു
ചിറകിനെക്കുറിച്ചു
അതിന് ഒട്ടും
ആകുലതയുമില്ല .
ജീവിതം ശിഷ്ടം കിട്ടിയതില്‍
എത്ര മധുരം നിറയുന്നു എന്നത് മാത്രം
അതിന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ തിളങ്ങുന്നു .
(രണ്ട്)
മനുഷ്യരായ നാം
അറിവിന്‍റെ ആദ്യമോ അതിന്‍റെ ആഴമോ
അവസാനമോ കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടിട്ടില്ല.
ജീവിതം ചിറകനക്കാന്‍ ചിന്തയെ തൊടുമ്പോള്‍
അനുസരിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന സഹജീവികളെ
ജ്ഞാനികള്‍ എന്ന് തന്നെ
ഓര്‍മ്മിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു .
ഇലകള്‍ ശ്വസിക്കുന്നത്
കാറ്റുകള്‍ അറിയുന്നുണ്ട് ,
നാം അതില്‍ പരാജിതരും .
നിസ്സാരം(ര്‍) എന്ന് നാം മുഖം കോട്ടുന്നവ
എത്ര നേര്‍ത്ത ജീവികള്‍ നിങ്ങളെന്ന്
തിരികെ ചുണ്ടനക്കുന്നില്ല എന്നതില്‍
ഒറ്റ വിജയ പതാകയുടെയും ഇളക്കമില്ല .
(മൂന്ന്)
കാടും നാടും എന്നില്ല
ഒരേ അവകാശമുള്ള ജീവിതങ്ങളുടെ
മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങള്‍ ആര്‍ത്തിയില്‍
ഏച്ചും വളച്ചും കെട്ടുന്ന അല്‍പജ്ഞാനം
നമ്മെ മനുഷ്യനെന്ന് വേര്‍തിരിക്കുക മാത്രം
ചെയ്യുന്നു .
(നാല്)
കവിതയെഴുതുന്നു എന്നതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ
മഹാനെന്ന് സ്വയം കാലില്‍ നീളന്‍ കമ്പുകള്‍ കെട്ടി
നിലം തൊടാതെ ഉയര്‍ന്ന് നടക്കുകയൊന്നും വേണ്ട .
നിങ്ങളുടെ കവിതകളേക്കാള്‍ വിടര്‍ന്ന പൂക്കളുണ്ട്
കവിതകളേക്കാള്‍ വിരുന്നുള്ള
ചെറുപ്രാണിച്ചിറകുകളെത്രയോ ഭൂമിയില്‍ ,
പിന്നെയും
എത്ര സൌമ്യം നിശബ്ദമാ പുല്ലുകള്‍
നില്ക്കുന്നു ചുറ്റിലും
കാതലുള്ളവയേക്കാള്‍ കരുത്തില്‍
അതിജീവനം സാധ്യമാകുന്നവര്‍ !
(അഞ്ച്)
പുഴകളെ കുടിച്ചു വറ്റിക്കുവാന്‍
ഒരുവനും സാധ്യമല്ല
ചതിച്ചു വറ്റിക്കുക തന്നെ വേണ്ടിവരുന്നു .
ഉള്ളിലുള്ള നന്മയെ
പറഞ്ഞു പറ്റിക്കും പോലെത്തന്നെ .
(ആറ്)
പ്രേമം വേണ്ടത് സമയത്തോടാണ്
സൂക്ഷ്മത വേണ്ടത് അതിനെ ലാളിക്കുന്നതിലാണ്
പ്രാര്‍ത്ഥനയാകേണ്ടത്
അതിന്‍റെ മാന്ത്രിക താളത്തിനൊപ്പമാണ് .
ഓരോ ജീവനിലും കോര്‍ത്തു കിടക്കുന്ന
സമയത്തിന്‍റെ നാഡിയില്‍ ഇത്തിരി നേരം
ഒന്നിരിക്കുവാന്‍ ആയുന്ന നാം
വൈദ്യുതക്കമ്പിയിലാടുന്ന പറവകളെക്കണ്ടു
വിഡ്ഢികള്‍ എന്ന് പുലമ്പിപ്പാളിയിനിയും
ചിരിക്കേണ്ടതില്ലെന്നു ഒരു മഴ
അതിന്റെ പരിവാരങ്ങളുമായി
എഴുന്നെള്ളുന്നു .
********************************


2.10.2019

പ്രണയമെന്നാല്‍



മുന്തിരിപ്പൂക്കളായിരുന്നില്ല പ്രണയം 
ചെഞ്ചുവപ്പാര്‍ന്ന ആകാശമേനിയും  
ആയിരുന്നില്ലത്
നിറമുള്ള ചുമരുകള്‍  മാത്രമുള്ള 
സ്വപ്നവുമല്ലായിരുന്നു. 

അതോ 
ആദികാലം മുതല്ക്കേ 
ഹൃദയം ഹൃദയത്തില്‍ 
കോര്‍ത്തുപിണയുമ്പോള്‍  തിളങ്ങുന്ന  
മിശ്രവികാരമുള്ളോരാ 
സ്വര്‍ണ്ണനാഗങ്ങള്‍ തന്‍  നീലക്കണ്ണുകള്‍ 

അതോ 
മാതളപ്പൂനിഴലില്‍  
മരുഭൂമി ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചൊരാ നീര്‍നിധിയുടെ 
അരുമയാം അനക്കം 

മകരക്കാറ്റുവീശുമ്പോള്‍ 
ചുണ്ടിലേയ്ക്ക് തെന്നിവീഴുന്ന 
വാഴപ്പൂവിലെ 
പ്രിയമാര്‍ന്ന നേര്‍ത്ത മധുരസം 

പേരറിയാത്ത കാടിന്‍റെ ഉച്ചിയില്‍ 
വേനലിലിരുകിളികള്‍ ചേര്‍ന്ന് പാടുന്ന 
ദിവ്യഗാനം 

നീര്‍ത്തടത്തിന്‍ ചാരെ നിന്ന് 
പ്രണയപൂര്‍വ്വം നീരില്‍ 
നിശബ്ദമായ് പൂക്കള്‍ പൊഴിക്കുമൊരു   
വൃക്ഷവികാരം 

അതുതാന്‍  അല്ലയോ ഇതെന്ന് നമ്മില്‍  
ഇടയ്ക്കിടെ ആരോ തൂക്കിയിടുന്നോരാ 
പഴയൊരു വാല്‍ക്കണ്ണാടി 

പ്രണയം 
വിഷാദത്തെയും ആനന്ദത്തെയും  
വേട്ടയാടിപ്പിടിച്ചു വിളയാടും   
ഇരുമുഖം ഉള്ലോരാ വിശുദ്ധ സര്‍പ്പം

പ്രണയം 
നാം  മാറി മാറി വിവര്‍ത്തനം  ചെയ്യുന്ന  
അദൃശ്യമാം കാലകാലാന്തര ഘടികാരത്തിന്‍ 
വിസ്മയ സ്പന്ദനവുമത്രെ !

ഇതാ 
വാക്കുകള്‍  തീര്‍ന്നു പോകുമ്പോള്‍ 
നാം  പരസ്പരം നോക്കുകൊണ്ട് തൊടുക്കുമാ
ഹൃദയബാണത്തിന്‍ പ്രണയ ശോണിമ
നിന്‍റെയുള്ളിലും ഇപ്പോള്‍ 
പടരുന്നതറിയുക ...
...............................................

10.28.2017

ജീവന്‍റെയും മരണത്തിന്‍റെയും വരികള്‍


ജീവന്റെയും മരണത്തിന്റെയും വരികള്‍ 
********************************************************
                       (ഒന്ന് )
ജീവനെ  നിക്ഷേപിച്ച 
വിഗ്രഹങ്ങളാണ് നമ്മൾ
അവനവനെ ചുമന്നു നടക്കുന്ന ,
അവനവനെ പൂജിച്ചു മരിക്കുന്ന 
ദൈവങ്ങൾ

*********************************
                       (രണ്ട് )
ശൂന്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന 
ഒരു ആവനാഴിയാണ് നമുക്കുള്ളത് .
ഓരോ ശ്വാസത്തെയും സൂക്ഷമമായി 
അളന്നുപോകുന്ന മണല്‍ഘടികാര-
നടുക്കുഴലിലൂടെ നാം കടന്നുപോകുന്നു

******************************************
                        (മൂന്ന്‍ )
ഓരോ  പൂവും  
നമ്മെ  നോക്കിയാണ്  കൊഴിയുന്നതെന്ന്  
ഒരുവന്‍  കണ്ടുപിടിക്കുമ്പോള്‍  
ജീവിതം അവനു 
വിഷം  കലര്‍ത്തിയ വീഞ്ഞുപോലെ 
തോന്നിക്കുന്നു .
*****************************************
                      (നാല് )
തന്നിൽ വിരുന്ന് വന്ന ഒരുവനെ 
യാത്രയാക്കിയതിനു ശേഷം 
ഏകനായിരിക്കുന്ന ദൈവമാണ് 
മരണം.

ശരീരമോ ആത്മാവോ അതെന്ന് 
ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ തമ്മിൽ 
തർക്കിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

************************************
                      (അഞ്ച് )

പാകമാകുന്നേതോ  
വെളുത്ത  ഉടുപ്പിലെയ്ക്കു നാം 
പാവമാകുന്നതേതോ കനത്ത  
ഉറക്കത്തിലേയ്ക്കു  നാം !
****************************************
(സോണി ഡിത്ത് )



6.20.2017

കാല്‍ക്കാശിനു വിലയുള്ള ചിലത്


ഉപദേശകന്റെ ചിന്തകള്‍ വിശാലമാണ്
എങ്കിലും
 അവ അവന്റെ വാക്കില്‍ നിന്നും 
അവനവന്‍ ഇടങ്ങളിലേയ്ക്ക്
 ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോള്‍
 വഴികള്‍ താനേ ഇടുങ്ങിയതാകുന്നു .

അവന്‍ പറത്തിവിട്ട ഓരോ നടുനിവര്‍ന്ന
ചിറകുവീശലുകളില്‍ നിന്നും
ചുരുണ്ട് ചുരുണ്ട്
തന്റെമാത്രം കൊക്കൂണിനുള്ളിലേയ്ക്ക്
 തിരികെ കയറുവാന്‍ വെമ്പുന്ന
എല്ലില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം മാത്രമാകുന്നു .

കൈകള്‍ വിശാലമായി വിരിച്ചുപിടിച്ച്
വിരലുകള്‍ ആവോളം അകലെയ്ക് ചൂണ്ടിയും
 അവന്‍ വികാരാവേശങ്ങളെ
വാക്കില്‍ തൊടുത്തു തൊടുത്തുവിടുന്നു .

ചിന്തകള്‍ ചതുരമെങ്കിലും
എത്ര വിശാലമായി അവര്‍ കള്ളം പറയുന്നു .
സ്വയം നിറവെന്നു ഭാവിക്കുന്നു
ശൂന്യമെന്നൊരു കാലം അത് തട്ടിയുടച്ച്
കടന്നുപോകുന്നു .

നമുക്കുള്ളിലും ഒരാളിതാ
വാക്കുകളുയര്‍ത്തിയും ചൂണ്ടു വിരല്‍ വിറപ്പിച്ചും
അതിന്‍റെ ഇരയ്ക്കുമേല്‍
ആഞ്ഞാഞ്ഞു തൊടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ,
സ്വയം നിവര്‍ത്തുമ്പോഴൊക്കെയും വീണ്ടും വീണ്ടും
ചുരുണ്ടുപോകുന്ന ഒന്നിനെ .
_________________________

12.12.2016

അഞ്ച് ചിന്തകളെയ്യാന്‍ കവിതയുടെ ഒരു ഞാണ്‍ വലിക്കുന്നു



1) മധുരക്കിഴങ്ങുകള്‍ വില്ക്കുന്നൊരാള്‍
നോക്കൂ ,വീടില്ലാത്തവന്‍ ,
മധുരം വിളമ്പുന്നു ,
വീണ്ടും വീണ്ടും പുഞ്ചിരിക്കുന്നു .
**************************************************
2) ദൈവങ്ങളാകുന്ന ശിലകള്‍ തിരഞ്ഞോരാള്‍ അലയുന്നു
ശിലകള്‍ക്കിടയില്‍ ക്ഷീണിതനായി മയങ്ങുന്നവനെ
കവച്ചും പിറുപിറുത്തും .
***************************************************
3) അറിവ് അതിന്‍റെ ഒരു തുള്ളി
എന്‍റെ നാക്കിലിറ്റിച്ചു
ജീവിതത്തിന്‍റെ ഉപ്പ്കനച്ച് നാവുളുക്കി
ഞാനതിനെ തുപ്പിക്കളഞ്ഞു .
ഭീരു എന്ന് മൃദുവായിപ്പറഞ്ഞ്
അതെന്‍റെ മുന്നിലപ്പോള്‍
നിവര്‍ന്നു നിന്ന്‍
കണ്ണുകളിലേക്കാഞ്ഞുനോക്കി
പുഞ്ചിരിച്ചു .
അതിനു മുന്നില്‍ ഉടലുപൊള്ളി ഉയിരുപൊള്ളി
കണ്ണ് കുനിച്ചു ഞാന്‍ ചുരുണ്ടിരുന്നു .
****************************************************
4) ആട്ടിന്‍പറ്റവുമായി മലകയറിയപ്പോള്‍
യജമാനനായി മുന്നേ നടന്നു
മലയിറങ്ങുമ്പോള്‍
നയിച്ചവനു പകരം അനുഗമിക്കുന്നവനായി മാറി
ആട്ടിന്‍പറ്റമേ ,
ബോധിവൃക്ഷത്തിന്‍ ഇലകളോ നിങ്ങളെന്നോര്‍ക്കുന്ന
ഒരുതുള്ളി ബുദ്ധനാകുന്നു ഞാന്‍ !
*************************************************************
5) ഒന്നുമുടുക്കാതെ പക്ഷികള്‍
ഒന്നുമുടുക്കാതെ പൂവുകള്‍
ഒന്നുമുടുക്കാതെ പാട്ടുകള്‍
ഒന്നുമുടുക്കാതെ പലതുള്ളിമഴ
ഒന്നുമുടുക്കാതെ പകല്‍വെളിച്ചം
ഒന്നുമുടുക്കാതെ പലതിന്‍മേലെയാകാശം
ഒന്നെന്നു പറഞ്ഞു നമ്മളും ഇതാ
ഒരു നഗ്നതയുടുത്തടുത്തടു-ത്തിരിക്കുന്നു .
**********************************************