അതിരുകളാണെന്റെ രാജ്യം
വിരുന്നുകാരെപ്പോലെയോ വേട്ടക്കാരെപ്പോലെയോ
നിങ്ങള്‍ വരിക
കവിതകള്‍ പകര്‍ന്നു വയ്ക്കുന്നു ചുറ്റും
രുചിച്ചും കൊള്ളയടിച്ചും കടന്നുപോകുക .
ഒരു തണുത്ത ചില്ലുപാത്രം പോലെ
ഞാനിരിക്കുന്നു
ഉടഞ്ഞുപോകും മുന്‍പേ
ഒരു ശലഭം എന്നെ ചുംബിക്കട്ടെ
പൂക്കളുടെ ഭാഷകൊണ്ട് എന്നെ
തൊട്ടുപോകട്ടെ .
ജീവിതം കൊത്തി കൊത്തി മൂര്‍ച്ചപോയ ഒരു
ഉളിയായിരുന്നു എന്റെ ചങ്ങാതി .
രഹസ്യമോ പരസ്യമോ എന്നറിയില്ല
ഉള്ളു കാണുന്ന ഒന്നായിരുന്നു ഞാനെന്ന്
ഒരിക്കല്‍ വന്നുപോയ
ചുവന്നഭാഷയുള്ള വീഞ്ഞ്
സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു .
സന്തോഷത്തേയും സങ്കടത്തെയും
ഒരേ വാതിലിലൂടെ ഞാന്‍ സ്വീകരിച്ചു .
ദാഹിക്കുമ്പോള്‍
ഞാനെന്റെ ഉള്ളില്‍ ആകാശത്തെ സ്വീകരിക്കും
കാറ്റിനെയും വെളിച്ചത്തെയും നിറച്ചു വക്കും .
ഒരു നിറവും സ്വന്തമായിരുന്നില്ല
ഒരു രുചിക്കും എന്നില്‍ പേരിട്ടിരുന്നില്ല .
നിറയുമ്പോഴും ഒഴിയുമ്പോഴും
ആകൃതി മാറാതെ ഇരിക്കുന്ന ഒന്നായി മാത്രം
എന്റെയീ തോടിരിക്കുന്നു .
ഒരിക്കല്‍ ഒരു ചെറുകിളിയുടെ
കാല്‍നഖം കോറിയിട്ട ഒരടയാളമെയുള്ളൂ ...
ഒരു മറുകുപോല്‍
എനിക്കെന്നെ
അടയാളം കാണിക്കുവാന്‍ .
**************************
feeling thankful to കലാകൗമുദി.**************************************************************
