Labels

Showing posts with label ഹൈക്കു. Show all posts
Showing posts with label ഹൈക്കു. Show all posts

5.11.2020

ഒന്നുമില്ല വസന്തം പനിനീർച്ചെടികളിൽ നിശബ്ദമായ് നിറയുന്നു!


പുൽത്തണുപ്പിൽ
മഞ്ഞശലഭങ്ങൾ
മങ്ങിയ രണ്ടിലകൾ !
------
കമ്പുകളുലയുമ്പോൾ
പൂക്കളുതിരുന്നു,
കരയിലും നദിയിലും
----
തിടുക്കത്തിൽ ഒരു
കാറ്റുവീശുന്നു
രണ്ടു കുരുവികൾ പറന്നു പോകുന്നു.
------
മഞ്ഞുവീണ വഴിയിൽ
തെളിയുന്നു ,ഒഴിഞ്ഞ പൂക്കൂടയും
വൃദ്ധയും മാത്രം.
-----
ഒന്നുമില്ല
വസന്തം പനിനീർച്ചെടികളിൽ
നിശബ്ദമായ് നിറയുന്നു.
-----
ഉണരുമ്പോൾ
ജലമില്ല സ്വപ്നവുമില്ല
ചില്ലുകൂട്ടിൽ ഒരു മീൻതുടിക്കുന്നു.
----
ഓറഞ്ചു പൂക്കൾ വിടരുമ്പോൾ
തേനീച്ചകൾക്കും വണ്ടുകൾക്കും
നേരംതികയുന്നില്ല.
-----
പഴക്കൂടകൾക്കരികിൽ
അതേ ഗന്ധം
അവൾക്കും !

_____________
ചോളവിത്തു വിതയ്ക്കുമ്പോൾ
തുള്ളിച്ചാടുന്നു
കുഞ്ഞുങ്ങൾ.
----
ഒരു മരത്തിന്നപ്പുറമിപ്പുറം
നിഴലും വെളിച്ചവും
ഇടകലരാതെ
-------
ഇല കൊഴിയുന്നു
ചില്ലകൾ തെളിയുന്നു
വെളുക്കുന്നു ,വഴികൾ.
-----
തീവണ്ടി പായുമ്പോൾ
ഇളകും വെള്ളം
കാഴ്ചകൾ
----
ശലഭങ്ങൾ, കുരുവികൾ
വസന്തകാലത്തിൻ്റെ
വിളംബരങ്ങൾ
----
പൂമരം നിറയവേ
കിളിയൊച്ചകൾ
കൂടുന്നു.
------
തിനതിന്നും കിളി
പറന്നകലുന്നു
തിനയാടുന്നു മെല്ലെ.
-----
അരുവിയൊഴുകുന്നു
പൂക്കളൊഴുകുന്നു
രാത്രിയിൽ നിറമറിയുന്നില്ല.
-----
ചിറകനക്കം ,ഇലയനക്കം
പ്രണയിക്കുന്ന
പക്ഷികൾ.
----
വെള്ളരികൾ
വിളയുന്ന മണം
വേനൽക്കാറ്റിൽ.
________________
വിളവെടുക്കവേ
ഉരുളക്കിഴങ്ങുകളെല്ലാം
ഉറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ
---
ജനാല തുറന്നാൽ
ചതുരത്തിൽ നിറയുന്നു
ചെറിപ്പൂക്കൾ.
-----
പാതിരാവിൽ
മഞ്ഞുകാലത്തിനു മീതെ
മങ്ങിയ ചന്ദ്രൻ.
-----
ശരത്കാല സായാഹ്നം
കാപ്പിക്കൊപ്പം
പഴയ കവിതയുമായ് അയാൾ
----
റൊട്ടിയിൽ വെണ്ണപുരട്ടവേ
വാതിൽ മണിശബ്ദം
കാത്തിരുന്ന ,ആ ഒരാൾ.
----
ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്നു
വൃദ്ധനും പൂച്ചയും
ഒരേ ചന്ദ്രനു കീഴെ
----
പൂവുകളില്ല പുഴയുമില്ല
പുര നിറയെ
പഴകിയ നിശബ്ദത .
-----
വേനൽരാവിൽ
കണിക്കൊന്നക്കുച്ചിയിൽ
പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ
---
നിദ്രതീണ്ടാത്ത രാപ്പാതിയിൽ
ലില്ലിപ്പൂക്കൾ
വിടരുന്നതറിയുന്നു
---
നിഴലില്ലാത്ത കാറ്റ്
നിറമില്ലാത്ത നീർച്ചോല
നിറയുന്നില്ല വെട്ടം,ഈ കാട്ടിൽ.
---
പൂമരുതിൻ
പൂ കൊഴിയുമ്പോൾ
വഴികൾക്കെല്ലാം ഒരേ നിറം
---
ചെണ്ടുമല്ലിപ്പാടം വകഞ്ഞു പോകവേ
അന്തിച്ചുവപ്പിലെത്തുന്നു
യാത്രികൻ.

_____________
പേരക്കിടാവ്
മഞ്ഞിലെക്കിറങ്ങവേ
മുഖം ചുവന്ന്‍
_____________
അവന്‍ കൈപിടിക്കെ
പിന്നിലാകുന്നു ,
വേലിപ്പരത്തി
______________
കുരുവിയൊച്ച
കാലടര്‍ന്ന പ്രാണി
പുല്‍മറവില്‍
------------------------
മഴ തൂളുമ്പോള്‍
നാട്ടുമാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍
നഖമടര്‍ന്ന കുട്ടി
----------------------
അകിട് തൊടുമ്പോള്‍
കുഞ്ഞിനെത്തിരയുന്നു
പുള്ളിപ്പൂവാലി
_______________
വേനലുച്ചയില്‍
ഉറുമ്പുകള്‍ ചുമക്കുന്നു
ഒരൊച്ചിന്‍റെ ജഡം
------------------------
കവിളില്‍ ഉച്ചച്ചൂട്
കരുവാളിച്ചും വിശന്നും
കുടക്കീഴിലവള്‍
-------------------
കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറയെ
ചെറിപ്പൂക്കള്‍ നിഴലിക്കുന്നു
വസന്തോത്സവം !
-------------
നിശബ്ദമായ് നിലാവ്
ബുദ്ധനു മീതെ
പൂക്കള്‍ക്ക് മീതെ

________________
മഴയൊഴുകിയ വഴിയിൽ
സമൃദ്ധമായ്‌ നിറയുന്നു
വെയിൽ .
______________
വസന്തത്തിന് മുൻപേ
കുരുവിക്കൂട്ടിൽ
കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അനക്കം .
______________
നെയ്തലാമ്പലുകളാടുന്നു
കൊയ്ത്തുകാർ
പാടുന്ന ഉച്ച .
______________
ചാമ്പമരം തളിർക്കുന്ന കാലത്ത്
വളപ്പൊട്ടുകൾ കളിക്കുന്നു
കുട്ടി .
_______________
പായൽ വകയുമ്പോൾ
വരാൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ
ചിതറുന്നു .
_________________


5.28.2018

ഹൈക്കു - 5 7 5



പാതയറ്റത്ത് 
പാതിവീണ കുടില്‍ 
പാടത്തില്ലാരും 
_____________
രണ്ടിടത്തായി
കൊഴിഞ്ഞും വിരിഞ്ഞുമീ
രണ്ടു പൂക്കള്‍
_______________
മഴ തോരവേ
മന്ദാരത്തിനരികെ
മൂളുന്നു വണ്ട്‌
______________

പേരക്കിടാവ്
മഞ്ഞിലേക്കിറങ്ങവേ
മുഖം ചുവന്ന്‍
_____________
പിന്നിലാകുന്നു
അവന്‍ കൈപിടിക്കെ
വേലിപ്പരത്തി
______________
കുരുവിയൊച്ച
കാലടര്‍ന്ന പ്രാണി
പുല്‍മറവില്‍

_____________
ശിശിരാകാശം
ഇളകാതെ തടാകം
കാറ്റുവീശുന്നു
_____________
മുളങ്കൂമ്പില്‍
നിറയെ ഉറുമ്പുകള്‍
വേനല്‍പ്പാതി
_____________
ആടിയുലഞ്ഞ്
ചില്ലയും കുരുവിയും
മഴ ചാറുന്നു

_____________
ഉച്ചയിലൂടെ
കരുവാളിച്ചും വിശന്നും
കുടക്കീഴിലവള്‍
---------------------------
മഴ തൂളുമ്പോള്‍
നാട്ടുമാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍
നഖമടർന്നുണ്ണി
---------------------------
വേനലുച്ചയില്‍
ഉറുമ്പിന്‍ വരിയില്‍
ഒരൊച്ചിന്‍റെ ജഡം

_______________
കൊയ്ത്തു പാതി
ചേറില്‍ ചോരയിറ്റുന്നു
ചില്ലു കൊള്ളുമ്പോള്‍

_________________
മരുന്നുമണം
കണ്ണ് തുളുമ്പുമ്പോള്‍ 

തലോടുന്നമ്മ
___________________
അകിട് തൊടുമ്പോള്‍
കുഞ്ഞിനെത്തിരയുന്നു 
പുള്ളിപ്പൂവാലി
_______________

11.12.2017

ഹൈക്കു



ഓര്‍മ്മകള്‍ എഴുതി 
പാതിയാകുമ്പോള്‍ 
ഓടിന്‍ മുകളില്‍ 
വെയില്‍  കനക്കുന്നു 
********************************
രാത്രിയുടെ കറുപ്പിലെയ്ക്ക് 
മഴ ചിതറുന്നു 
നിശാഗന്ധികള്‍ നനഞ്ഞ ഗന്ധം 
*********************************
വിതയ്ക്കുന്നവന്‍ പാട്ടുപാടുന്നു 
അവനുമീതെ 
ഇണക്കൊറ്റികള്‍  പറക്കുന്നു 
************************
എത്ര ശാന്തം 
ശിശുവിന്‍ പുഞ്ചിരി
ഈ  രാത്രിയില്‍
ഹാ ! രണ്ടു  നിലാവ് 

************************
പൂക്കള്‍ക്ക് 
കുഞ്ഞുങ്ങളില്ല രാജാവുമില്ല 
മനുഷ്യനെപ്പോലെയല്ല 
പൂക്കള്‍ മാത്രമാണ് അവ .

**************************
വഴി മുറിച്ചു കടക്കുമ്പോള്‍ 
കറുത്ത പൂച്ചക്കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കാണ്
മനുഷ്യരേക്കാള്‍ തിടുക്കം 

**************************
മഴത്തുള്ളികള്‍ക്കുമീതെ 
അറ്റ് വീഴുന്നു 
മാന്തളിരും പുളിയുറുമ്പുകളും   
**********************
വിഗ്രഹത്തിനു  മുന്നില്‍ 
പൂക്കള്‍  നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു 
ഒറ്റച്ചിറകുമായൊരു തേനീച്ചയുടെ 
പ്രാണവേദനയും 

****************************
വേനല്‍ ഉച്ചയില്‍ 
വിശക്കുന്നൊരു ഭിക്ഷക്കാരനും 
കിതയ്ക്കുന്നൊരു  നായും മാത്രം 

***********************
ജാലകം ഉറക്കെ  
അടച്ചും  തുറന്നും വൃശ്ചികക്കാറ്റ് 
ഉച്ചയുറക്കം മുറിയുന്നു 

************************
ചപ്പുകള്‍ക്ക് തീയിടുമ്പോള്‍ 
വേലിക്കപ്പുറം
വിരുന്നുകാരന്റെ ചിരിച്ച മുഖം 

************************
ചിരാതുകള്‍  അണഞ്ഞുപോയി 
ബാക്കിയായി 
ബുദ്ധനും നിലാവും 

********************************
തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തിനു കീഴെ  
കൊയ്തൊഴിഞ്ഞ വയല്‍  
വിതച്ചിട്ടപോലെ പനന്തത്തകള്‍ 

****************************
കുഞ്ഞു കൈകള്‍ നീട്ടുമ്പോള്‍  
അതില്‍ , വെള്ളാരം  കല്ലുകള്‍ 
ഇന്നലെ  വിടര്‍ന്ന രണ്ടു പൂക്കളും 

*****************************
മഴ  തോര്‍ന്നിട്ടും 
ഇലകളില്‍ ബാക്കിയായി അതിന്റെ  
ആശ്ചര്യചിഹ്നങ്ങള്‍ 

**************************
ബുദ്ധനെപ്പാതിയും കാണാതാകുന്നു 
വസന്തത്തിലെ 
വെളുത്തപൂക്കള്‍ കൊണ്ട് 

*******************************
യുദ്ധം കഴിയുമ്പോള്‍ 
ജീവനുള്ളവര്‍ മരിച്ചവരാകുന്നു 
കുറച്ച് അനാഥരും 

***************************
പൂക്കള്‍ നിറഞ്ഞു  നില്‍ക്കുന്നു 
പിന്നെ  കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നു 
മരങ്ങളെ എന്നല്ല,  
ഗുരുക്കള്‍ എന്നുതന്നെ  വിളിക്കണം .
**************************
വിരുന്നിനു പോകുമ്പോള്‍ 
വിലയില്ലാത്ത  കുപ്പായമിട്ട്   
വിലയുള്ള വീഞ്ഞ് കുടിക്കുന്നു ഞാന്‍  

**************************
ആള്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ 
ഏകനായൊരുവന്‍ ,
മരിച്ചുപോയവന്‍ !

**********************
പാദുകമില്ലാതെ  നടക്കുമ്പോള്‍ 
അരുമയോന്നുമില്ലാതെ തൊട്ടുനോക്കുന്നു 
ഇടവഴി .

*******************************
അഗ്നി 
തെളിച്ചം തരികയും 
കരിച്ചു കളയുകയും  ചെയ്യുന്ന 
ദൈവം 

****************************
മധുരക്കിഴങ്ങുകള്‍ വില്ക്കുന്നൊരാള്‍
നോക്കൂ ,വീടില്ലാത്തവന്‍ ,
മധുരം വിളമ്പുന്നു പുഞ്ചിരിക്കുന്നു .

********************************
ശലഭങ്ങള്‍  നൃത്തം  ചെയ്യുന്നതിനു മേലെ   
ചെറുകുരുവി കൂട്തുന്നുന്ന ചെറുചില്ല 
വസന്തമതിന്റെ  കവാടം പാതി  തുറന്നിരിക്കുന്നു .
***********************
അച്ഛനും ഓര്‍മ്മയും 
ഒരേ  വെയിലില്‍ 
വിയര്‍ക്കുന്ന രണ്ടുപേര്‍ മാത്രമിന്ന് 
***************

മഞ്ഞുകാലം 
ബുദ്ധക്ഷേത്രം ചുമന്നു  നില്ക്കുന്നു  
ഒരു  കുന്നിന്‍  ഏകാന്തത 
**************************

മാറ്റിമാറ്റി ചുട്ടെടുക്കുകയാണ് 
വാക്കുകളെ  
അല്ല നമ്മളെത്തന്നെ !

*************************
ഇരുട്ടും  വെളിച്ചവും  
അവനവനിലാണ് 
നാം കണ്ണ്  തുറക്കുകയും  
അടക്കുകയും  ചെയ്യുന്നവര്‍  
****************************
ഒച്ചിനെക്കാള്‍ 
വലിയ  ബുദ്ധരുണ്ടോ 
വഴികള്‍ എത്ര  നിശബ്ദമായ്  
അടയാളപ്പെടുന്നു 

******************************
ഉച്ചസൂര്യന്‍റെ വിരിപ്പ് വീഴവേ

വയലുകളില്ല നിഴലുമില്ല 

സമൃദ്ധമ്മാമൊരേകാന്തത

***********************
കുറുകെപ്പാറുമ്പോള്‍
മഞ്ഞുകാലത്തെ പൂമണങ്ങള്‍ക്കുമേല്‍ 
ഇളം സൂര്യനുദിക്കുന്നു .

*********************
ഒന്നിനെ  കാത്തിരിക്കുമ്പോള്‍ 
ഓരോ നിമിഷവും 
ഒരായിരം ഒച്ചിനെപ്പോലിഴയുന്നു 

**************************
പകല്‍ വെയിലായും രാവില്‍ നിലാവായും 
ആരോ  നമ്മെ  തൊട്ടു നോക്കുന്നു 
അച്ഛനും അമ്മയും ഒരാള്‍തന്നെയായ ആരോ 

**************************
വെണ്ണറൊട്ടിയുടെ മണം സങ്കടം നിറക്കുന്നു 
എനിക്കും  നിനക്കും തമ്മിലെന്തെന്ന്  
ഏകാന്തത  
*****************************
വെയില്  കൊണ്ടൊരാ 
ഇലകളില്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ  
കാറ്റുകൊണ്ടൂതുന്നു ഉച്ച 

********************************
വെയില്‍ മൂക്കുമ്പോള്‍ 
വയലുകള്‍ക്കെല്ലാം  ഒരേ ഗന്ധം 
വിശപ്പിലെയ്ക്ക് പാകമാകുന്ന ധ്യാനങ്ങള്‍ .
************************
പുരാതന ദേവാലയം 
ചിതലുകളുടെ തര്‍ജ്ജമകള്‍ ചുമന്ന് 
തനിയെ 

******************
ഒന്നുമുടുക്കാതെ പക്ഷികള്‍ 
ഒന്നുമുടുക്കാതെ പൂവുകള്‍
ഒന്നുമുടുക്കാതെ  പലതിന്‍മേലെയാകാശം 
**********************
തോണിക്ക് മീതെ ചന്ദ്രന്‍ 
കടത്തുകാരനെപ്പോല്‍
ഏകന്‍

********************
പകല്‍പ്പാതിയില്‍ 
നിഴല്‍ 
ഒരു  ചിറകുള്ള പൂച്ച 

*******************
മുടിയിഴകളിലദൃശ്യ വാത്സല്ല്യം 
രാവ് പാതിയും കണ്ണീര്‍ ചുമന്നു 
തലയിണ
*****************
നനഞ്ഞ ഇലകള്‍ 
പാമ്പിഴയും ശബ്ദം പോലും 
തണുത്തു പോകുന്നു

*************************
കല്‍പ്പടവുകളിറങ്ങുന്നു
കാലോച്ചകളില്ലാതെ മഞ്ഞ് 
ധ്യാനത്തിലൊരു കുളം

***************
ഒട്ടും ഒച്ചയില്ലാതെയീ  പ്രഭാതത്തില്‍ 

മഞ്ഞു തൂത്ത് തുടക്കുന്നു 

സൂര്യന്‍ 


******************

ഉച്ചിയുറയ്ക്കാത്ത സൂര്യനുമായൊരു  
മഞ്ഞുകാലം ഉലാത്തുമ്പോള്‍ 
മരുഭൂമിയില്‍ കൂടാരങ്ങള്‍ നിറയുന്നു
**************************
പാതയറ്റം കടന്നിട്ടും 
അടുത്ത് തന്നെ 
കുഞ്ഞിന്റെ   മുഖം .


*******************************


ആഴമുള്ള മുറിവായിരുന്നു  ജീവിതം 
റോസാപ്പൂക്കള്‍ നിറഞ്ഞൊരു മാലയണിയിച്ചോരാള്‍ 
അത്  മായിച്ചു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു 
******************************************
രണ്ടു  ശലഭങ്ങളിരിക്കും പൂവുനോക്കി 
പുലരിയില്‍
മുറ്റമടിക്കുന്നോരുവള്‍
പുതുമണവാട്ടി 
***********************************


നീല  വിരിപ്പുള്ള ജാലകവിരി പകുക്കുമ്പോള്‍ 
പൂര്‍ണ്ണമുഖമുള്ള ചന്ദ്രനെ കാണുന്നു 
മുറ്റം  നിറയെ  ചെമ്പകം  മണക്കുന്നു .
***********************************
ഒരു വെളുത്ത  തൂവല്‍കൊണ്ട്  
ശരത്കാലം  തൊട്ടു  നോക്കുന്നു 
ഞാനോ അതിന്‍റെ കനമില്ലായ്മ  കൊണ്ട്  
അപരിചിതനാകുന്നു 
**************************************
കല്ലറകള്‍ക്ക്  
പൂക്കളുടെ മണമാണ്
നട്ടുച്ചയിലെ കാറ്റത് ഒളിച്ചു വയ്ക്കുന്നുമില്ല
******************************************


ശംഖ് പുഷ്പങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ 
പൂമുഖച്ചാരെ കൂട്തുന്നുന്ന
സൂചിമുഖിവേഗത 
*******************************
നിലാവ്  
കടലിനും  മീതെ 
പതിയെ ഇളകിയിളകി

************************
വെളുത്ത തൂവലുകള്‍
നമുക്കുചുറ്റും പൊഴിയുന്ന 
തണുപ്പിന്‍ ദൂതുകള്‍ .
*********************************

(സോണി ഡിത്ത് )
****************************

കിതാബ്( മാതൃഭൂമി) ,ഒറ്റമേഘപ്പെയ്ത്ത് ( കൈരളി)






ഇന്നലത്തെ ദിവസം രണ്ടു സന്തോഷങ്ങളുടെതായിരുന്നു. ഷാര്‍ജ്ജ അന്താരാഷ്‌ട്ര പുസ്തകോത്സവത്തിൽ പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ട രണ്ടു പുസ്തകളില്‍ എന്‍റെയും കവിതകളുടെ ഓരോ കുഞ്ഞടയാളങ്ങള്‍ പതിച്ചു കിട്ടിയിരിക്കുന്നു .
1) ഷാർജ്ജ അന്താരാഷ്‌ട്ര പുസ്തകോത്സവത്തോടനു ബന്ധിച്ചു ക്ലബ്ബ് എഫ് എം 99.6 പ്രവാസി എഴുത്തുകാരില്‍ നിന്നും തിരഞ്ഞെടുത്ത കഥകളുടെയും കവിതകളുടെയും പുസ്തകം കിതാബ് എഡിഷന്‍ 2 "(മാതൃഭൂമി ബുക്സ്) സംവിധായകന്‍ സലീം അഹമ്മദ് കവി ആലങ്കോട് ലീലാകൃഷ്ണനു നല്‍കി പ്രകാശനം ചെയ്തു. പ്രകാശനം നവംബർ 10 -ന് രാത്രി 8.30 -ന് ഷാർജ്ജ എക്സ്പോ സെന്ററിലെ, ബോൾ റൂമിലെ പ്രൗഢ വേദിയിൽ നടന്നു.
2) ഹൈക്കുവിലൂടെ കൂട്ടുകിട്ടിയ കവിതകളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ,പ്രിയ നന്പന്‍ സോണി ജോസ് വേലൂക്കാരന്‍ എഡിറ്റ് ചെയ്ത, 22 കവികളുടെ ഹൈക്കു കവികളുടെ സമാഹാരം "ഒറ്റമേഘപെയ്ത്ത്" (''കൈരളി പബ്ളിക്കേഷന്‍സ്'') ശ്രീ എസ് ഗോപാല കൃഷ്ണന്‍ ശ്രീ ഷാബു കിളിത്തട്ടിലിനു നല്‍കി പ്രകാശനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു .
**************************************************
താങ്ക്സ് ഗോസ് to :സോണിജോസ് വേലൂക്കാരന്‍ N കൈരളി ബുക്ക്സ്
ക്ലബ്‌ എഫ് എം N മാതൃഭൂമി ബുക്ക്സ് .

8.30.2017

ഹൈക്കു - Haiku

1)* മഞ്ഞു വീഴുന്ന നദിക്കരയില്‍ 
ഇളം വയലറ്റ് പൂക്കളുമായ്‌ മൂന്നുമരങ്ങള്‍ 
പ്രഭാതത്തിലെ ഹൈക്കു !
____________________________
2)* തനിയെ നടക്കുമ്പോള്‍ 
എന്റെതെന്നപോലെ കൂടെവരുന്നു
നിന്റെയോര്‍മ്മകള്‍ .
____________________________
3)* മധുരമില്ലാത്ത മരുന്ന്
മധുരമില്ലാത്ത നിന്റെ ചിരി
ഉടല്‍മുഴുവന്‍ മധുരം കയറിപ്പോയ ഒരുവന്‍റെ
അത്താഴം .
_____________________________
4)* ആള്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍
ഏകനായൊരുവന്‍ ,
മരിച്ചുപോയവന്‍ !
_____________________________
5)* പാദുകമില്ലാതെ നടക്കുമ്പോള്‍
അരുമയൊന്നുമില്ലാതെ തൊട്ടുനോക്കുന്നു
ഇടവഴികള്‍ .
_____________________________
6)* ഒന്നിനെ കാത്തിരിക്കുമ്പോള്‍
ഓരോ നിമിഷവും
ഒരായിരം ഒച്ചിനെപ്പോലിഴയുന്നു
_____________________________
7)* മഴ ചാറുമ്പോള്‍
നിറയെ പാത്രങ്ങള്‍ നിരത്തി
അതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു
വീട് .
______________________________
8)* ഉച്ചസൂര്യന്‍റെ വിരിപ്പ് വീഴവേ
വേനലുച്ചിയില്‍ വയലുകളില്ല നിഴലുമില്ല
സമൃദ്ധമ്മാമൊരേകാന്തത !
______________________________
9)* അച്ഛന്‍ വീട്ടിലെത്തും മുന്‍പേ ഇരുട്ടെത്തുന്നു
ഓരോ മുറികളിലും വെളിച്ചം നിറച്ച്
വീടതിനെ പുറത്തു നിറുത്തുന്നു .
_________________________________
10)* ജീവിത സായാഹ്നത്തില്‍ തനിച്ചിരിക്കെ
ഒരു പാട്ടുകൊണ്ട് കുട്ടിക്കാലത്തെത്തിക്കുന്നു
കുയില്‍
__________________________________
11)* ശലഭങ്ങള്‍ നൃത്തംചെയ്യുന്നതിനു മേലെ
ചെറുകുരുവി കൂട്തുന്നുന്ന ചെറുചില്ല
വസന്തമതിന്റെ കവാടം തുറക്കുന്ന
നിശബ്ദസന്ദേശം !
____________________________
12)* പകലാണ്‌
നീട്ടിച്ച്ചുംബിക്കുന്നൊരു
നിഴല്‍മാത്രം ,കൂട്ടിന് .
_______________
13)* പൂക്കള്‍ക്ക്
കുഞ്ഞുങ്ങളില്ല രാജാവുമില്ല
മനുഷ്യനെപ്പോലെയല്ല
പൂക്കള്‍ മാത്രമാണ് അവ .
__________________
14)* വഴി മുറിച്ചു കടക്കുമ്പോള്‍
കറുത്ത പൂച്ചക്കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കാണ്
മനുഷ്യരേക്കാള്‍ തിടുക്കം
___________________
15)* ദൈവവിഗ്രഹത്തില്‍ നിന്നുപോലും
തന്‍റെ വെളിച്ചത്തെ മടക്കിയെടുക്കുന്നു
അസ്തമയ സൂര്യന്‍ .



8.09.2017

പൂമ്പാറ്റകളുടെ പാട്ട്




പൂമ്പാറ്റകള്‍ പാടുന്നു 
കാണൂ 
അവയുടെ ചിറകുകള്‍ നിറയെ 
നിറമുള്ള പാട്ട്! 

🦋🦋🦋🦋🦋



7.30.2017

രാത്രി




ഒരു 
പകല്‍ വിളഞ്ഞു 
പാകമായിരിക്കുന്നു !





12.08.2016

അഞ്ചിതള്‍ക്കവിത


1)
പ്രണയം ഒരു ഇരട്ടക്കുഴല്‍ തോക്കാണ് 
ഒരു കുഴലില്‍ പൂമരങ്ങളും 
മറുകുഴലില്‍ മുള്‍മരവും 
വിത്തുകളായതില്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട് .
************************************************
2)
ആരോ പെരുക്കിവച്ച സങ്കടമാണ് നാം 
ആരോ കിഴിച്ചുവച്ച സന്തോഷവും 
നാം തന്നെ !
***********************************************
3)
സമാധാനം 
രണ്ടു കയ്യടികള്‍ക്കിടയില്‍ കാണാതാകുന്ന 
നിശബ്ദതയുടെ സുന്ദരമായ വീടാണത് .
***********************************************
4)
ആരുടെയോക്കെയോ സങ്കടങ്ങളാണ് 
നാമിങ്ങനെ മാറ്റിച്ചുമന്ന് 
വേച്ചുപോകുന്നത് .
********************************************
5)
സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നും 
നാക്കിന്റെ തടവറയില്‍ ഇളകുന്ന 
വാക്കുതന്നെ !
******************** @ മോണാലിസ

4.19.2016

സ്നേഹം !



സ്നേഹമെന്നത്
മതങ്ങളുടെ ഉച്ചകോടിയില്‍ നിന്നും 
പുറത്താക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധരാജ്യമാണ് .





********മൊണാലിസ***********