12.18.2018


സ്നേഹിക്കാനാരുമില്ലെന്ന്
നൂറ്റി ഒന്‍പതാമത്തെ പ്രാവശ്യവും
സ്വയം ഒളിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍
പിന്നെയതിന്റെ ഉച്ചയില്‍
ആരുമില്ലെന്ന ആ 
നീളന്‍ സങ്കടം കുരുക്കി
അതിലിരുന്ന് ആയത്തിലാടുന്നു
തുഞ്ചത്തെത്തി പൊട്ടിപ്പോകുന്ന
അതിന്‍റെ
ഒരറ്റവും കൊണ്ട് പിന്നെയും
ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക്
ഒറ്റ നടത്തമാണ് ,
എനിക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ തെമ്മാടിക്കുഴി
ഊഹാപോഹങ്ങളുടെയാ
ചതുരന്‍ ചിരിയുമായി
ഒരു ബിനാലെയായി
കാത്തുകിടക്കട്ടെ .
എന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍
നിങ്ങള്‍ ആരെയും തേടേണ്ടതില്ല
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു തേനീച്ചക്കൂടല്ലാതെ
മറ്റൊന്നും കണ്ടെടുക്കാനാകാതെ
നിങ്ങളുടെ മുറുമുറുപ്പുകള്‍‍
പിരിഞ്ഞു പോകുക മാത്രം ചെയ്യും .
ജീവിതമിങ്ങിനെ
വാരിയെടുത്ത് മടിയില്‍ക്കിടത്തുമ്പോള്‍
കണ്ണുതുറക്കുകയും അടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന
ഒരു പാവക്കുട്ടിയെന്നപ്പോലെ ഞാന്‍
വയസ്സേറാത്ത ഒരു മനസ്സും കൊണ്ട്
വെള്ളാരംകല്ലുകള്‍ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന
ഇളംപച്ച നദി കടന്നു പോകുന്നു .
_______________________________

12.04.2018

അറേബ്യന്‍ മഞ്ഞുകാലം

ആഴക്കടലിലേക്ക്  എറിയുന്ന വലപോലെയാണ് പ്രവാസം ചിലര്‍ വല നിറച്ച് സന്തോഷത്തോടെ മടങ്ങിപ്പോരുന്നു  മറ്റു ചിലര്‍ കടല്പ്പായല്‍ മാത്രം  കുരുങ്ങിയ വലയുടെ ഉപ്പുമണവുമായി തളര്‍ന്നു തിരികെ  പ്പോരുന്നു. മരുഭൂമിയുടെ മറ്റു വേഷപ്പകര്ച്ചകളെക്കാള്‍ വേനലാണ് ഇവിടെ കൂടുതല്‍പ്പേര്‍ക്കും
അപരിചിതനല്ലാത്ത ഉപ്പ് മണമുള്ള ആ ഒരാള്‍ .മരുഭൂമിക്കും അതിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം പ്രവാസികള്‍ക്കും  ചിലപ്പോള്‍ ഒക്കെ ഒരു സൂഫിയുടെ രൂപഭാവങ്ങള്‍ ആവാഹിച്ച ഹൃദയമാണ് എന്ന്  തോന്നിപ്പോകും.

കുന്നുകളും ഒട്ടകക്കൂട്ടങ്ങളും  നിലം പറ്റി പച്ചതുറന്നു വച്ച് നില്ക്കുന്ന പുല്ലുകളും ,തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്ന മുള്‍ച്ചെടികളും എല്ലാത്തിനും രാജാവായി എണ്ണക്കിണറുകളെ അടയാളം വച്ച ഇടങ്ങളും പിന്നെ  നിഗൂഡതകള്‍ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ച വിസ്മയ ഭംഗികളും ഓരോ കാലാവസ്ഥകളെയും മണല്‍ച്ചൂര് കൊണ്ട് തൊട്ടു മറിക്കുന്ന കാലങ്ങളും എല്ലാത്തിനും സാക്ഷിയായ് നിവര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു .ഈ അറേബ്യന്‍ ഭൂമി പുരാതനമായ അതിന്‍റെ മന്ത്രസ്വരങ്ങളെ മാറിമാറി ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു .

അറബിനാട്ടിലെ വെയിലും മഴയും മഞ്ഞും കാറ്റും എല്ലാം ഓരോ  പ്രവാസിയും അവന്‍റെ നാടുമായി  ചേര്‍ത്ത് ഇടയ്ക്കിടെ ഒത്തുനോക്കുന്നുണ്ട് .അത്  അവനെ  ആശ്വസിപ്പിക്കുകയോ  കൂടുതല്‍ സങ്കടപ്പെടുത്തുകയൊ അതുമല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു  സമ്മിശ്ര വികാരത്തില്‍ കൊണ്ടെത്തിച്ച് തിരികെ  കൊണ്ട്  വരികയോ  ചെയ്യുന്നുണ്ട് .ഇപ്പോള്‍ അറേബ്യന്‍ നാടുകള്‍ ചൂടുകാലത്തെ കടന്ന്  തണുപ്പ്  കാലത്തിലേയ്ക്ക് പതിയെപ്പതിയെ  അതിന്റെ മണല്‍ക്കൂനകളെയും ഈന്തപ്പനകളെയും മനുഷ്യരെയും കൊണ്ട് നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു .

മഞ്ഞുകാലത്തെ  മണല്‍ഭൂമിയെ  സൂര്യന്‍  അതിന്‍റെ സുന്ദരവും  മൃദുവുമായ ചുംബനം  കൊണ്ട് മനോഹരിയാക്കുന്നു . ഇളംചൂടുള്ള ചിരികള്‍ കൊണ്ട് പകലുകളെയും ചുവപ്പും പീതനിറവും അടുക്കിയും  ഇടകലര്‍ത്തിയും ആകാശത്തു ചാര്‍ത്തി ഒരു  കാന്‍വാസില്‍ എന്നപോലെ അതിന്‍റെ സായന്തനങ്ങളെയും അലങ്കരിക്കുന്നു .മരുഭൂമിയെ  പൂക്കള്‍കൊണ്ടും തളിരുകള്‍ കൊണ്ടും ആ വരവറിയിക്കുന്നു .

ഭൂമിയുടെയും മനുഷ്യരുടെയും വേവുകളെയും വടുക്കളെയും  മഞ്ഞുമണമുള്ള  കാറ്റുകള്‍കൊണ്ട്  തഴുകി ആ കാലം കടന്നുപോകുന്നു .മേല്ക്കൂരയുള്ളവര്‍ അതിന്‍റെ ആനന്ദത്തെ   സ്വീകരിച്ചു വികാരാധീനരാകുകയും  ആഘോഷിക്കുകയും  ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു .ഉള്ളില്‍ മഴക്കാലവും വേനലും  മാത്രം  മാറിമാറി വന്നുപോകുമ്പോള്‍ വിണ്ടുകീറിയ ജീവിതം ഏതു  കാലത്തിലും ചിലരെ നോവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും .അവനോ മഞ്ഞുകാലത്തിലും  പ്രാവുകളെപ്പോലെ അവന്‍റെ  പ്രാര്‍ഥനയില്‍ അടയിരിക്കുന്നു .

ഇലപൊഴിയന്‍ നാളുകള്‍ കടന്ന് മഞ്ഞുകാലം അതിന്‍റെ വരവറിയിക്കുന്നത് പൊടിക്കാറ്റും പിന്നെ  മഴക്കാറും കൊണ്ടാണ് . ചിലപ്പോള്‍ തുലാവര്‍ഷം പോലെ  ഇടിയുടെയും മിന്നലിന്റെയും അകമ്പടിയും ഉണ്ടാകും .വെളുത്ത നീളന്‍  ഉടുപ്പുകളിലും  ഇവിടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ മഴനനയാന്‍ മടിച്ചു നില്‍ക്കാറില്ല .ആകാശത്തിന്‍റെ സമ്മാനപ്പൊതി ആവേശത്തോടെ അവര്‍ ആവോളം ഏറ്റുവാങ്ങി സന്തോഷം  പങ്കിടുന്നതും രസകരമായതും  മനസ്സ് കുളിര്‍പ്പിക്കുന്നതു മായ കാഴ്ചകള്‍ തന്നെ .

ഈ തണുപ്പന്‍ മാസങ്ങളില്‍  മരുഭൂമിയുടെ മാറില്‍ വെളുത്ത  കൂടാരങ്ങളും പലനിറമുള്ള നേര്‍ത്ത  വെളിച്ചങ്ങളും നിറയുന്നത് നമ്മില്‍ കൌതുകമുണര്‍ത്തും .ഈ ജനത തണുപ്പന്‍ രാവുകളെ ആഘോഷമാക്കുകയാണ്.ആ  രാത്രികള്‍ ഉറങ്ങാനുള്ളതല്ല ! ഗഹ്വയും ചുട്ടമാംസങ്ങളും ചൂട് വര്‍ത്ത‍മാനങ്ങളുമായി  അറബ് അവരുടെ  പൂര്‍വ്വസ്മരണകളുടെ ഒരോ ചീന്തു പനയോലകള്‍ വീണ്ടും പകുക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കണം അവിടെ .അറബ് യുവത്വങ്ങള്‍  അവരുടെ ചിരികളും  ചിന്തകളും പുതിയകാലത്തിന്‍റെ കാപ്പിക്കടകളിലേയ്ക്ക് മാറ്റിഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു .അവയുടെ ഊഷ്മളമായ അന്തരീക്ഷവും മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിനും കീഴെ അവര്‍ മഞ്ഞുകാലം മൊത്തിക്കുടിക്കുന്നു .

കല്‍ നടക്കുവാന്‍ കഴിയാത്ത ചൂടുകാലത്തെ അതെ ഇടങ്ങളിലൂടെ നമുക്ക് ആവോളം ആകാശത്തെയും മണല്‍ഭൂമിയും ആസ്വദിച്ച് സഞ്ചരിക്കാവുന്ന നല്ല സമയങ്ങള്‍ .വഴിനീളെ പൂച്ചെടികള്‍ വച്ച്  കൊടുക്കുമ്പോള്‍  മഞ്ഞുകാലം  അതില്‍ പൂക്കള്‍ നിറച്ച് മനുഷ്യനെ  സന്തോഷിപ്പിക്കുവാന്‍  മത്സരിക്കുന്നതും  വെളുത്ത പറവകള്‍ ഒരുമിച്ചു പറക്കുന്ന ആകാശങ്ങളും കണ്ടു നമുക്ക് നടന്നു നീങ്ങാം. ഇക്കാലത്ത് ആണ് കൂടുതലായി ദേശവര്‍ത്തമാനങ്ങളും വീട്ടുവര്‍ത്തമാനങ്ങളുമായി കോര്‍ണിഷുകളിലും പാര്‍ക്കുകളിലും കുടുംബങ്ങള്‍ കൂടുതലായി ഒഴിവു സമയങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കുന്നത്. പലവിധ വിനോദങ്ങളുടെയും ഫെസ്റ്റ്കളുടെയും നല്ലകാലവും ഇതുതന്നെയാണ് .ഒട്ടക കുതിരവണ്ടി സവാരികളും ചൂടന്‍ ചോളപ്പാത്രങ്ങളും  മണല്ക്കൂനകളില്‍ കയറിയിറങ്ങിപ്പായുന്ന കുഞ്ഞന്‍ വണ്ടികളും അങ്ങിനെ  പലതും ഒരുക്കി  കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ സന്തോഷകാലം കൂടി മഞ്ഞുകാലത്തില്‍ അവിടവിടെ കാണാം .

കടല്‍ക്കാക്കകള്‍ ആകാശത്തും  മണലിടങ്ങളിലും  കൂട്ടം  കൂട്ടമായി  പാറിച്ചുറ്റുന്ന കാലം  കൂടിയാണ്.മഞ്ഞുകാലം  തീര്‍ന്നു  തീര്‍ന്നു  പോകവേ  അവ  അവയുടെ  കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ആകാശം കാണിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ഞാന്‍ ആനന്ദത്തോടെ  നോക്കി നില്‍ക്കാറുണ്ട് . എത്രയെത്ര  കുഞ്ഞു ചിറകുകള്‍ താഴെ  നിന്നു നോക്കുബോള്‍  അവ വലിയ ശലഭങ്ങളെപ്പോലെ നമുക്ക്  മുകളില്‍  ഒഴുകുന്നതുപോലെ  തോന്നുന്നു .കുറെ ദേശാടനപ്പക്ഷികളെയും ചില  പ്രത്യേക ഇടങ്ങളില്‍ കാണുന്നതും മഞ്ഞുകാലം  തരുന്ന ബോണസ് തന്നെയാണ് . എവിടെയും കാണുന്ന പൂച്ചകളുടെ കാര്യം എടുക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഈ  തണുപ്പിനെ  അവ അധികം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല . കടല്ക്കരകളില്‍ ഓടിനടന്നിരുന്നവര്‍  കല്ലിടുക്കുകളില്‍  ഒളിച്ചിരിക്കുമെന്നും പിന്നെ  അവയുടെ കുറുമ്പന്‍ കുട്ടികളുമായി പിന്നീട്  പുറത്തിറങ്ങുമെന്നും  ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട് .  

തണുപ്പന്‍ കാലം  വരുന്നതും  പോകുന്നതും  മഴയുടെ  പരവതാനിയിലൂടെയാണ്  എന്നതാണ്  മറ്റൊരു  കൌതുകം . രണ്ടറ്റത്തും മഴമണം ഉള്ള ഒരു  കാലമായി  അവയെ  ഓര്‍മ്മകളില്‍ തൂക്കിയിടുമ്പോള്‍ കേരളീയര്‍ക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത  ഗൃഹാതുരത  കൂടി മനസ്സില്‍  തിങ്ങി വരും. എ സി മുറികളില്‍ നിന്നും ഹീറ്റര്‍ ചൂടിന്‍റെ കൂട്ടിലേക്ക് അവര്‍ പലപ്പോഴും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍  എന്നപോലെ ജോലിത്തിരക്കുകള്‍ കഴിഞ്ഞ്  കുനിഞ്ഞു കൂടും .
"കാറ്റുലയുമ്പോള്‍ മഴ ചിതറുമ്പോള്‍ 
മഞ്ഞുപൊഴിയുന്ന മരമാകുന്നു കാലം
കിളിയൊച്ചകള്‍ ,കാപ്പിച്ചൂട് ,
നമ്മുടെ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞാശകള്‍
കൊഞ്ചിച്ചുരുളുന്ന കുസൃതി ,
കമ്പിളി ഉടുപ്പിന്‍റെ പ്രണയം 
ഒക്കെയും ചുറ്റും നിറയുന്നു" .
ചൂടന്‍  കപ്പയും  കാന്താരിയും  നേര്‍ത്ത പത്തിരിയും കോഴിക്കറിയും കടുപ്പന്‍ സുലൈമാനിയും പിന്നെ എന്തെന്നില്ലാത്ത  നമ്മുടെ  ആ  നാടന്‍ പൂതികള്‍  ഒക്കെയും  വരിവരിയായി നമ്മില്‍  വന്നു  നിറയുന്ന  കാലം  കൂടിയാണത്.പുതിയ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ അവയില്‍ പിസ്സകളെയും ബര്‍ഗ്ഗറുകളെയും  അവരുടെ  മോഡേന്‍ ഇഷ്ടങ്ങളെയും കൂടെക്കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു .

തണുപ്പന്‍കാറ്റ് വീശുമ്പോഴും  വൃശ്ചികത്തില്‍  എന്നപോലെ  മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ കമ്പിളികളില്‍  കയ്യുകള്‍ തിരുകി നടന്ന് കൊതിയോടെ  പോറ്റമ്മയുടെ ഈ  സുന്ദരമായ ഭാവമാറ്റങ്ങളെ  ആസ്വദിക്കുകയാണ്  പലരും. ഉള്ളിലെ വേവുകളെ കുറച്ചു  സമയത്തെയ്ക്കെങ്കിലും മറന്നു  കളയാന്‍ ചിലനേരങ്ങള്‍ മനുഷ്യന്
കൂട്ടിരിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് പിന്നെയും നമ്മള്‍ മറ്റൊരു  രാജ്യത്തിരുന്ന് ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്നു .





പ്രണയമഞ്ഞ്


നാം  പ്രണയത്തില്‍നടക്കുമ്പോള്‍
മുന്നില്‍
സ്വയം തെളിയുന്ന പാതകള്‍
ആരോ  
ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു !

പ്രണയമേ ചുറ്റും  വെളിച്ചമാണ് 
നമ്മെ മാത്രം  കാണുന്ന  വെളിച്ചം !
പ്രണയത്തില്‍ ഉദിക്കുകയും  
അസതമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന  
ചുവന്ന നക്ഷത്രത്തെപ്പോലെ ഞാന്‍
ഹൃദയത്തില്‍  
ചെമ്പരത്തിച്ചാറു പൂശിയിരിക്കുന്നു .
ചിന്തകള്‍ നിറയെ  
ഉന്മാദത്തിന്റെ വിത്തുകള്‍ 
പൊട്ടിത്തൂളുന്നു.

ഹാ ! 
ഭ്രാന്തിന്റെ കടല്‍പ്പെരുക്കങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്ന  
ദ്വീപിലാണ് നാം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നതും .
നമ്മളൊരുമിച്ച്  
ഒരു സ്വപ്നത്തിന്‍റെ കടല്‍ വരാന്തയിലിരുന്ന് 
വെളുത്ത കാക്കകള്‍ ചുണ്ടില്‍ 
വാകപ്പൂങ്കുലകളുമായി പറക്കുന്ന ഒരു  
ചിത്രം  വരച്ചു തീര്‍ക്കുന്നു .

വാഴനാരു പിരിച്ച്  
രണ്ടിലകള്‍കൊളുത്തിയ കൊലുസ്സിട്ട 
നിന്‍റെ കാലുകള്‍ കടല്ക്കര തൊടുമ്പോള്‍
ആകാശം ഓരോ തരിമണികള്‍ അതില്‍
സ്വര്‍ണ്ണവെയില്‍ കോര്‍ത്തിടുന്നു .

മരങ്ങളില്‍ 
പൂക്കളുടെ  കവിതകള്‍
നിറഞ്ഞു  നില്‍ക്കുന്ന താഴ്വരയില്‍

പക്ഷിക്കൂടുകളില്‍ നിറയെ 
ചിത്രശലഭങ്ങള്‍ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന  
സ്വപ്നത്തെ 
കാന്‍വാസില്‍പകര്‍ത്തുമ്പോള്‍
പ്രണയത്തിന്‍റെ ഒന്നാം  സ്ഥലം  പോലും നാം  
കടന്നു  പോയിരുന്നില്ല .

ഉണര്‍വ്വിലേയ്ക്ക് ഉയിര്‍ക്കുമ്പോള്‍
പ്രണയത്തിന്‍റെ വേരുകള്‍ പിണഞ്ഞ 
തലകളുമായി നാം 
നടന്നു നീങ്ങുന്നു .
പ്രണയത്തില്‍  ആയിരിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും  
പുളിയുറുമ്പുകള്‍ കൂടുതുന്നുന്ന 
ഇലകള്‍ക്കിടയിലൂടെ 
ഉടലുകള്‍ ഒതുക്കി നമ്മള്‍  നടന്നു .

ഏതു വയലോന്‍ വിതച്ചിട്ട ധാന്യമാകാം 
നമ്മുടെ പനം തത്തകള്‍കൊത്തി 
കൂടൊരുക്കുന്നതെന്ന്
ഒരു പനിനീര്‍പ്പൂവ് 
അതിന്‍റെ കുഞ്ഞന്‍ അമ്പുകൊണ്ട് 
ഒന്ന് കാലില്‍തൊട്ടു .
വിരഹം കൊണ്ടെന്നപോലെ നമ്മള്‍ 
ഇരുനിമിഷം 
വിയര്‍ത്തു പോയി .

പ്രണയത്തിന്‍റെ പച്ച ഉടലുകളില്‍ 
മുറിവുകള്‍ എപ്പോഴും 
ചുണ്ടുകളെന്നപ്പോലെ ഹൃദയത്തെ 
ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും എന്ന്  
നീളവാലന്‍ തുമ്പികള്‍ ചുറ്റിലും 
കണ്ണുകള്‍ അനക്കി.

ചിന്തകള്‍ കുടയുമ്പോള്‍
പറന്നു മാറുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെ 
പ്രണയം  ചിതറുകയും 
വീണ്ടും കൂടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എങ്കിലും 
പ്രണയപൂര്‍വ്വം നാം ധ്യാനിക്കുമ്പോളൊക്കെയും  
മഞ്ഞില്‍നിന്നും മരക്കുരിശുമായി ആരോ  ഒരാള്‍
പതുക്കെ പതുക്കെ നമുക്ക് നേരെ 
തെളിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു !

______________________________________________

11.14.2018

ഹരിതനിശബ്ദത

ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോള്‍ 
സിദ്ധനായും കളിക്കുഞ്ഞായും 
കാലം അവനില്‍ ഒളിച്ചു കളിക്കുന്നു 
തൊട്ടിലില്‍ കാലുണ്ണുന്ന 
ഒരു ശിശുവിനെപ്പോലെ 
ഓര്‍മ്മകളുടെ നിഴലും നിലാവും ,
പൂവിരിയും പോലെ അതിന്‍റെ
ഹരിതനിശബ്ദത !
_____________________________
ചിത്രം : പേരറിയാത്ത ഒരിടവഴിയില്‍ നിന്നും ക്ലിക്കിയത് 

11.10.2018

ജീവിതം


ജീവിതത്തിന്‍റെ ഒരറ്റം മുതല്‍ 
മറ്റേ അറ്റം വരെ നീട്ടിക്കെട്ടിയ 
കരച്ചിലിന്‍റെ ആ തൊട്ടിലില്‍ നിന്ന് 
സന്തോഷത്തിന്‍റെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ 
കാലം ഇടയ്ക്കിടെ 
നമ്മുടെ നെഞ്ചില്‍
മാറ്റിക്കിടത്തുന്നുണ്ട് 
__________________________


ചിത്രം :
ചിമ്മിനി ഡാമിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയില്‍ നിന്നും ഞ്യാന്‍ തന്നെ 


മനുഷ്യനെന്നതൊരു വിശുദ്ധ വാക്കല്ല




ഭൂമിയുടെ തൊലിക്ക് മുകളില്‍
അതറിയാതെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന
മനുഷ്യനെന്നു സ്വയം വിളിക്കുന്ന
അതിന്റെ ഇളകുന്ന ജീവനുള്ള ഒരു
രോമമാണ് ഞാന്‍ .
ആകാശമാണ്‌ എനിക്കു സ്വന്തമായുള്ളത് ,
കയ്യെത്തിപ്പിടിക്കാനോ
ഒരിക്കലെങ്കിലും തൊടാനോ സാധിക്കാത്ത
ഒന്നിനെ അഹങ്കാരത്തോടെ ആരാധനയോടെ
സ്വന്തമെന്നു നെഞ്ചില്‍ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്
മനുഷ്യന് പുതിയൊരു ഗൗരവമുള്ള തമാശയല്ല .
വെളിച്ചം മുകളില്‍ നിന്ന്
വെള്ളം താഴെ നിന്ന്
വായുവോ ചുറ്റും നിന്നും
എല്ലാമിങ്ങനെ ദാനം കിട്ടിയവന്‍റെ ആ 
നടത്തം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങള്‍ ?
എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും വളഞ്ഞോ ഒടിഞ്ഞോ
പൊടിഞ്ഞോ പോയേക്കാവുന്ന എന്തോ ഒന്നിനെ 
നട്ടെല്ലുള്ളതെന്നും പറഞ്ഞ്
എല്ല് മുളയ്ക്കാത്തതും ഏറ്റവും എളുപ്പം
അഴുകിപ്പോകുന്നതുമായ ഒന്നുകൊണ്ട് 
ഏറ്റം ഗർവ്വോടെ 
ചുഴറ്റി വീശിയങ്ങ് ഒറ്റപ്പോക്കാണ് .
എല്ലാം ചൂണ്ടുവിരലില്‍ തളയ്ക്കാമെന്ന്
ആവര്‍ത്തിച്ചു ഓരിയിട്ടവന്‍
ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിലോ പ്രളയത്തിലോ
ഒരു കടുത്ത ഉടല്‍ച്ചൂടിലോ
വിറച്ചു പതുങ്ങുന്നതുവരെയ്ക്കും
അവര്‍ ഒച്ചയായ് മാത്രം പറത്തിവിട്ട
ധീരതകളുടെ എക്സ്റേകളെ
ഒരിക്കലും നിങ്ങൾ കണ്ടെടുക്കാറില്ല .
കടലോ കാറ്റോ വെള്ളമോ വീഞ്ഞോ
വരുതിയില്‍ അല്ലാത്ത വിരുതരാണ് നാം
മനുഷ്യനെന്ന 
വിചിത്ര ബുദ്ധിയുള്ള പ്രാണികള്‍ .
അവനവന്‍ ശരികളുടെ കടിഞ്ഞാണും കൊണ്ട്
ഏഴു ലോകവും പിന്നെയവന്‍റെ
കാക്കത്തൊള്ളായിരം ദൈവങ്ങളെയും കൊണ്ട്
പ്രാണനും പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു 
മരിക്കുന്നിടം വരെ
വെറുതെയങ്ങിനെ
യാത്രപോകുന്നവര്‍ .
മനുഷ്യന്‍റെ അറിവില്‍
നാലില്‍ മൂന്നുഭാഗവും അവനെ 
തിരികെ അറിയാത്തവയുടെ 
ഭൂഗന്ധങ്ങളാണ് എന്ന കണ്ടുപിടുത്തമാണ്
ഞാനിപ്പോള്‍ ഉറക്കത്തില്‍ നടത്തുകയും
ഉണരുമ്പോള്‍ മറന്നു പോകുകയും ചെയ്യുന്നത് .
അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം
മരണത്തിന്‍റെ ഇരകളാകും വരെ
കോഴിക്കും കൊതുകിനും പുഴുവിനുമൊപ്പം
ജീവിതത്തിലിങ്ങനെ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്ന
നമ്മളെ
എന്തുപേരായിരിക്കും പ്രപഞ്ചം
നീട്ടിവിളിക്കുന്നത് എന്നിടക്കിടെ
ഉണര്‍വ്വിലും ഉറക്കത്തിലുമിങ്ങിനെ
കാതോര്‍ത്തു പോകുന്നത്!


10.22.2018

തിരുവാ എതിർവാ


എന്റെയും നിന്റെയും ന്യായം
ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് ഇന്ന് 
മറ്റാര്ക്കോ തീറെഴുതിപ്പോയ വെറും
കടലാസ്സ് മാത്രമെന്ന തിണര്ത്ത പതാക
അവരുടെ കൊടിമരങ്ങളില് ഇതാ
ഉയര്ത്തിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു !
എതിര്ക്കുന്ന വാക്കും നാക്കും വിരലും
അവരുടെ ദേവപ്രീതിക്കായി ബലിയെടുക്കുന്ന
കാലമാണ് .
ശരികേടുകളുടെ തേര്വാഴ്ചകള്ക്കും
അധികാര ചൂതാട്ടങ്ങള്ക്കും നേരെ
വാക്ക്ചൂണ്ടുന്നവരെ , ഒച്ചചൂണ്ടുന്നവരെ
ഭീരുക്കളുടെ കാവല്നായ്ക്കള്
ഒന്നൊന്നായി കൊന്നുകളയുന്നു .
എങ്കിലോ
കൂടുതല്ക്കൂടുതല് ഉച്ചത്തില്
അവരുടെ പേരുകള്
ഞങ്ങളുടെയും നിങ്ങളുടെയും ലോകത്ത്
മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു .
അവരുടെ മുഷ്ട്ടിചുരുക്കങ്ങള്
അവരുടെ ഉറച്ച ശബ്ദങ്ങള്
നിങ്ങള്ക്കെതിരെ ഉള്ള അവരുടെയാ
മുഴുത്ത കല്ലേറുകള്
അവരുടെ കനത്ത നട്ടെല്ലുകള് ,
അതെ മനസ്സുള്ളവര് പിന്നെയും
ഇരട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഏറ്റെടുക്കുന്നു .
ഓരോ കൊലപാതകങ്ങളില് നിന്നും
ഒരായിരം മനുഷ്യത്വമുള്ള ശത്രുരാജ്യങ്ങള്
നിങ്ങള്ക്കെതിരെ
കൈകോര്ക്കുന്നു എന്നറിയുക .
നിങ്ങളുടെ
ഓരോ മൌനങ്ങള്ക്കും നേരെ
ഓരോ സ്വകാര്യ അട്ടഹാസങ്ങള്ക്കും മീതെ
ഓരോ അധികാര അഴിഞ്ഞാട്ടങ്ങള്ക്കു ചുറ്റും
ശത്രുസംഹാരക്രിയകളും തീയാട്ടങ്ങളും
ഒട്ടും പേടിയില്ലാതെ അവര് നടത്തും .
അവരുടെ മഷിപ്പാത്രങ്ങൾ ,
മായമില്ലാമനുഷ്യചിന്തകള്
ജീവനുള്ള അക്ഷരങ്ങളെ പ്രസവിക്കും .
ഒന്നൊന്നായോ ഒരുമിച്ചോ
അവരെ കൊന്നു കൊന്നു തീരാതെ
നിങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങള്
നാണിച്ചും അരിശപ്പെട്ടും
നിങ്ങളിലെയ്ക്ക് തന്നെ
തിരികെയെത്തും .
ധീര ശബ്ദങ്ങളെ" വീര ചുവടുകളെ "
നിങ്ങളുടെ ഓരോ വാക്കും
ജീവനുള്ള ചുവപ്പായിരുന്നു.
അതിനാല്
വെടിയുണ്ടകളും വാള്മൂര്ച്ചകളും
ആൾക്കൂട്ടത്തിൻ നീതിയില്ലാ നീതികളും
പിന്നില് നിന്നും അവര് നിങ്ങള്ക്ക്
പുരസ്കാരങ്ങളായി നല്കുന്നു.
വിരലറുത്തും നാക്കറുത്തും ഉയിരറുത്തും
നുണകളെ അവര്
വ്യാജ വിപ്ലവരക്തം കൊണ്ട് ചായംപൂശി
നാട്കടത്തുവാന് നോക്കുന്നു .
എന്നിട്ടും
അധികാരം ഉള്ളവന്റെ ഭിഷയല്ല
ജനാതിപത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നുറക്കെപ്പറയുന്ന
നാവുകളും മുഷ്ടികളും ഒന്നൊന്നായ് ഉണര്ന്നു
തിരികെ നിവര്ന്നു നില്ക്കുന്നു .
പണമുള്ളവന്റെയും
അഞ്ചു ചെങ്കോലുള്ളവന്റെയും പുച്ഛങ്ങളില്
പുല്ലുകളാണെങ്കിലും
ഓരോ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ
ആഞ്ഞുവീശലുകളിൽ നിന്നുമവര്
പിന്നെയും പിന്നെയും
കരുത്തോടെ ഉയിര്ത്തു നില്ക്കുന്നു .
ഒറ്റ ഒറ്റയല്ല
കൂട്ടം കൂട്ടമായി അവര് നിങ്ങളുടെ
അധികാര ചന്തകളെ വളയാന് തുടങ്ങുന്നു .
നിങ്ങളെപ്പോലെ
നിഴലുകളല്ല ,
ജീവനുള്ളവരാണ് ഞങ്ങളെന്നു
അളന്നു കൊള്ളുക എന്ന നട്ടെല്ലുകള്
പിന്നെയും ഉണര്ന്നുയിര്ത്തു നില്ക്കുന്നു !
മുഖംമൂടിയില്ലാതെ അവര് വരുന്നു ,
നിറമോ മതമോ ഇല്ല
മനുഷ്യരാണ് എന്നൊരൊറ്റ അടയാളം
മാത്രമുള്ളവര് .
മരിച്ചവരെപ്പോലെയല്ല ,
അനീതികൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടുന്നവരുടെ പേരിനു നേരെ
കൊന്നവന്റെ ശിക്ഷയുടെ ന്യായവിധി
ലോകം എന്നും നീട്ടിപ്പിടിക്കുന്നുണ്ട് .
" കുരുതികളുടെ ദൈവങ്ങളെ
നിങ്ങള്
നിങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക ,
രക്തത്തിന്റെ ഉടുതുണികള് കൊണ്ട്
സിംഹാസനമുറയ്ക്കാത്ത ഒരു കാലം
എതിരെ വരുന്നതിന് പച്ചയായ
മുഴക്കം കേള്ക്കുക ".
**********************************